harce

harce 1. «swawolna zabawa» 2. «popisy zręczności i gonitwy w jeździe konnej» 3. «sz»

solidarność z naszą bronią

leave a comment »

pierwszy wpis po dłuższej przerwie, jakoś nie miałem czasu, będzie parę wpisów „wstecznych”

przypadkiem trafiłem na ciekawy tekst z „polityki” o tym jak lekarze i nauczyciele chcą robić ciekawe protesty i myślę że łączy się on z moją dzisiejszą rozmową z amw odnośnie tego czemu nikt (prawie) nie przychodzi „solidarnościowo” na rozprawy, jak na przykład na dzisiejszą (dalszy ciąg rozpraw za maj15 o których już pisałem), na ławach dla „widzów” były tylko dwie osoby z federacji jakiś gość z helsińskiej czyjś kumpel i jeden pies – „poszkodowany”

w rozmowie z amw akcentowałem że jednym z problemów jest sposób informowania o rozprawie; cholernie długi mejl wyjaśniający wszystko. jak dla mnie jest to błędne założenie że chce wiedzieć wszystko z jednego mejla i brak zrozumienia dla internetu. sądzę że powinien być on ograniczony do informacji co, gdzie i kiedy, oraz linku z którego, jeśli nie wiem, dowiem się dokładnie dlaczego – nasz tradycyjny problem z kierowaniem przekazu nie tam gdzie trzeba ( takie ulotki tłumaczące wszystko co aktywista już wie zrobione w formie która trafi tylko do aktywisty), tak więc odrzucający przekaz, to po pierwsze

po drugie co poruszył w. pasywność ludzi. dla nas jest oczywiste że solidarność jest podstawą („solidarność naszą bronią”), i teoretycznie jest to oczywiste dla każdego anarchisty, no ale jak widać niektórzy chyba myślą że są za starzy, albo mają ważniejsze sprawy, no i nie ma też „młodych”. tu argumentowałem że nie ma co się żalić bo jeżeli tak było już wcześniej to jest to nasza wina że tego nie zmieniliśmy, a jeżeli nie to jest to również nasza wina że dopuściliśmy do sytuacji kiedy tak jest. oczywiście można twierdzić że ludzie już nie tacy itd itp. pewnie tak, ale jeśli nic z nimi nie potrafimy zrobić to chyba czas zamknąć się w pokoju i płakać.

ameryki (całe szczęście?) nie odkryję, chcę tylko stwierdzić że niestety trzeba się dostosować to obecnie preferowanych form przekazu (co a. chyba bardzo boli), tak żeby do ludzi dotarła wiadomość, potem trzeba ludziom o tym przypomnieć, trzeba im zaproponować coś więcej niż stanie na korytarzu i siedzenie na ławce niesłysząc sędziny, które jakkolwiek chlubne jest umiarkowanie fascynujące i chociażby zorganizować i zaprosić potem na wspólny piwo-soczek. podobno chcemy rewolucji i chcemy przy tym tańczyć, więc nie zapominajmy ani o jednym ani o drugim.

no chyba że nie widzicie potrzeby solidarności i solidarność już nie jest naszą bronią (i pozostaje mieć nadzieje że nie była „jedyną”)

Written by harce

12 Czerwiec, 2007 @ 22:54

Napisane w anarchia, represje

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: